เซซิล เอเลดจ์ (Cecile Eledge) ชาวรัฐเนแบรสกา สหรัฐอเมริกา เป็นผู้อุ้มบุญให้แมทธิว เอเลดจ์ (Matthew Eledge) ลูกชายของเธอ และเอเลียต โดเฮอร์ตี้ (Elliot Dougherty) สามีของเขา โดยคลอดหลานสาวเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2562 ขณะอายุ 61 ปี เรื่องนี้เป็นข่าวในปี 2562 ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น
ครอบครัวร่วมสนับสนุนการมีลูกของคู่สามี
ตามข่าวประชาสัมพันธ์ Nebraska Medical Center ที่ KLKN เผยแพร่เมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2562 เซซิลอาสาอุ้มบุญเมื่อแมทธิวและเอเลียตต้องการมีลูก เธอผ่านการตรวจประเมินหลายอย่างก่อนที่แพทย์จะพิจารณาว่าสามารถดำเนินการได้ และได้รับการดูแลจากทีมเวชศาสตร์มารดาและทารกของ Nebraska Medicine
ทารกชื่ออูมา หลุยส์ โดเฮอร์ตี้-เอเลดจ์ (Uma Louise Dougherty-Eledge) คลอดที่ Nebraska Medical Center ในเมืองโอมาฮา น้ำหนักแรกเกิดประมาณ 2.6 กิโลกรัม ข่าวในเวลานั้นระบุว่าทั้งทารกและเซซิลมีสุขภาพดี
ผู้บริจาคไข่กับผู้อุ้มบุญมีบทบาทต่างกัน
รายงาน Reuters ที่ ABC เผยแพร่เมื่อวันที่ 6 เมษายน 2562 ระบุว่าเลอา อีริบี (Lea Yribe) น้องสาวของเอเลียต เป็นผู้บริจาคไข่ ส่วนแมทธิวเป็นผู้ให้อสุจิ แพทย์ใช้การปฏิสนธินอกร่างกายหรือ IVF เพื่อสร้างตัวอ่อน แล้วจึงย้ายตัวอ่อนเข้าสู่มดลูกของเซซิล
ดังนั้น เซซิลเป็นผู้ตั้งครรภ์และคลอดจริง แต่ไม่ได้เป็นผู้ให้ไข่ที่ใช้สร้างตัวอ่อนในกรณีนี้ บทบาทดังกล่าวเรียกว่า gestational carrier ตามคำอธิบายของสมาคมเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์อเมริกัน หรือ ASRM
ผลลัพธ์ที่ดีรายเดียวไม่ได้หมายความว่าการตั้งครรภ์วัย 61 ปีมีความเสี่ยงต่ำ
แม้ครอบครัวนี้มีผลลัพธ์ที่ดี แต่ทีมแพทย์มองว่าเป็นกรณีพิเศษและดูแลในฐานะครรภ์เสี่ยงสูง การดูแลสุขภาพและผลตรวจที่ดีจึงไม่ใช่หลักประกันว่าจะไม่มีภาวะแทรกซ้อน
เอกสาร ASRM ปี 2568 ว่าด้วยการเจริญพันธุ์เมื่ออายุมากขึ้น ระบุว่าในการตั้งครรภ์จาก IVF ผู้ตั้งครรภ์อายุมากกว่า 45 ปีมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นต่อภาวะแทรกซ้อน เช่น ความดันโลหิตสูงขณะตั้งครรภ์ เบาหวานขณะตั้งครรภ์ และทารกเจริญเติบโตช้าในครรภ์ โดยความเสี่ยงสูงขึ้นอีกในกลุ่มอายุ 50 ปีขึ้นไปเมื่อเทียบกับกลุ่มอายุ 45–49 ปี
แนวทาง ASRM ปี 2565 ระบุว่าผู้อุ้มบุญควรมีอายุอยู่ในช่วง 21–45 ปีเป็นหลัก หากพิจารณาผู้ที่อายุมากกว่านั้น ทุกฝ่ายต้องได้รับข้อมูลเกี่ยวกับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นตามอายุ ข้อมูลนี้เป็นแนวทางวิชาชีพจากสหรัฐฯ ไม่ใช่ข้อสรุปว่าบุคคลใดเหมาะสมหรือเป็นกฎหมายที่ใช้ได้ทุกประเทศ
เรื่องราวความช่วยเหลือในครอบครัว ไม่ใช่แบบอย่างที่ทุกคนต้องทำตาม
เรื่องของเซซิลสะท้อนการสนับสนุนความต้องการมีลูกของคู่สามีคู่นี้จากสมาชิกครอบครัว ความสำเร็จของพวกเขาไม่ใช่มาตรฐานที่ครอบครัวอื่นต้องทำตาม และการมีหรือไม่มีลูกไม่ได้เป็นตัวตัดสินคุณค่าของครอบครัว
บทความนี้จัดทำเพื่อให้ข้อมูลและความรู้ทั่วไป รวมถึงทางเลือกประกอบการพิจารณาของผู้อ่าน ไม่ใช่คำสั่งหรือคำแนะนำเฉพาะบุคคล ข้อมูลด้านสุขภาพไม่ใช้แทนการวินิจฉัย การรักษา หรือคำแนะนำจากบุคลากรทางการแพทย์ ความเหมาะสมอาจแตกต่างกันตามบริบทของแต่ละคน